Samen met Pattimura University en Waardenburg Ecology werken we aan herstel van mangroven op drie locaties in Ambon. Twintig studenten kregen praktijktraining in het plaatsen van structuren en het monitoren van groei en overleving. Zo versterken we lokale kennis en betrokkenheid.
Mangroveherstel Ambon Indonesië met biologisch afbreekbare materialen
Traditionele mangrove aanplant kent een lage overlevingskans: slechts 0,5–1% van de zaailingen haalt de eerste fase. Door gebruik van biologisch afbreekbare structuren die de wortelarchitectuur van mangroven nabootsen, creëren we luwte en sediment stabiliteit. Dit vergroot de kans op vestiging en beschermt jonge planten tegen golfslag.
Results achieved
- 300m2 herstel van mangrovebos op gang gebracht
Project partners
Drie mangroveherstel testlocaties
We kozen drie zones met verschillende risico’s:
Ambon-stad (hoog risico)
Waai (middel risico)
Passo (laag risico)
Op alle locaties zijn percelen van 1 m² ingericht met mangrove propagulen en zaailingen.
Lokale betrokkenheid
Studenten van Pattimura University zijn actief betrokken bij alle stappen van het project. Samen hebben we gewerkt aan praktische training in aanleg en monitoring, waarbij kennis werd gedeeld en afgestemd op lokale omstandigheden. De studenten voeren nu zelfstandig metingen uit van groei en overleving. Deze samenwerking versterkt lokale expertise en zorgt voor continuïteit van het herstel.
Resultaten en veerkracht van mangroveherstel met BESE-elements
In Waai doorstonden structuren twee zware stormen: 80% van de percelen behield zaailingen, 60% behield de beschermende BESE-elements structuur. In Ambon-stad en Passo bleef minimaal één levende zaailing per perceel aanwezig. Sociale factoren zoals vertrapping en vervuiling beïnvloedden de resultaten in Passo.
Propagulen presteren beter dan zaailingen
Bij mangroveherstel in Ambon Indonesië met biologisch afbreekbare materialen hebben we drie methoden getest voor het aanbrengen van zaden en propagulen:
- Bundelen van propagulen
- Bundelen van zaailingen
- Individuele plaatsing van propagulen
De resultaten zijn duidelijk: directe plaatsing van Rhizophora-propagulen in biologisch afbreekbare structuren levert de hoogste overlevingskans. Bundeling van zaailingen scoort lager, terwijl bundeling van propagulen nauwelijks effect had. Het voordeel van directe insertie is praktisch: propagulen verankeren snel en vragen minder handelingen, wat de efficiëntie en het succes van mangroveherstel vergroot.
Lokale held en blijvende erfenis
Onze samenwerking sluit aan bij een lokaal mangrove-initiatief met een bijzonder verhaal. Dominggus Ledrick Sinanu, een voormalig bokser en visser, zag hoe de afname van mangroven leidde tot teruglopende visvangsten. Hij besloot zich volledig te wijden aan het behoud en herstel van mangrovebossen. Hoewel hij inmiddels is overleden, leeft zijn inzet voort: zijn kinderen en kleinkinderen zetten zijn werk met overtuiging voort. Deze erfenis benadrukt hoe lokale betrokkenheid cruciaal is voor duurzaam ecosysteemherstel.
Verbonden kustecosystemen
Mangroven, zeegrasvelden en koraalriffen vormen samen een interactief netwerk dat essentieel is voor kustweerbaarheid.
- Mangroven dempen golfslag en beschermen tegen erosie
- Zeegras stabiliseert sediment en voorkomt uitspoeling
- Koraalriffen bieden habitat en biodiversiteit
Deze ecosystemen zijn onderling afhankelijk voor nutriënten, beschutting en biodiversiteit. Hun samenwerking versterkt de gezondheid van het mariene milieu, ondersteunt vispopulaties en biedt een natuurlijke buffer tegen klimaatimpact. Dit onderstreept het belang van integraal herstel voor kustgemeenschappen.
Veelgestelde vragen
Biologisch afbreekbare structuren bieden tijdelijke bescherming en stabiliteit, zonder afval achter te laten. Ze bootsen wortelnetwerken na, verminderen erosie en vergroten de overlevingskans van jonge mangroven. Na verloop van tijd breken ze volledig af, waardoor het ecosysteem zich natuurlijk kan ontwikkelen.
In Waai doorstonden de structuren twee zware stormen. Ongeveer 80% van de percelen behield levende zaailingen en 60% behield de beschermende structuur. Dit toont aan dat biologisch afbreekbare materialen ook in dynamische kustzones effectief zijn.
Studenten van Pattimura University zijn actief betrokken bij installatie, monitoring en dataverzameling. Ze meten overleving, groei en omgevingsfactoren zoals sedimentdynamiek. Deze kennisopbouw versterkt lokale capaciteit en zorgt voor continuïteit van het herstel.
De drie locaties vertegenwoordigen verschillende risiconiveaus: hoog (Ambon-stad), middel (Waai) en laag (Passo). Dit maakt het mogelijk om methoden te testen onder uiteenlopende omstandigheden en strategieën te ontwikkelen die passen bij lokale dynamiek.
Mangroven dempen golfslag, stabiliseren sediment en bieden leefgebied voor vissen en andere soorten. Samen met zeegras en koraalriffen vormen ze een netwerk dat kustgemeenschappen beschermt tegen erosie en klimaatimpact.
Ontwikkeling na aanleg
Resultaten
- In Passo bleef in elk perceel met biologisch afbreekbare structuren ten minste één levende en groeiende mangrovezaailing aanwezig.
- In Waai werd de kustlijn getroffen door twee zware stormen. Ondanks deze omstandigheden behield 80% van de percelen hun zaailingen en 60% behield de beschermende structuren. Dit toont aan dat mangroven in biologisch afbreekbare materialen een hoge veerkracht hebben, zelfs onder extreme weersomstandigheden.
- Sociale factoren, zoals vervuiling en fysieke verstoring, hadden een negatieve invloed op de resultaten in Passo. Deze bevindingen benadrukken dat naast ecologische uitdagingen ook menselijke activiteiten een rol spelen in het succes van herstelprojecten.